İbn Arabî’nin engin tasavvuf mirasında rüya, sıradan bir uyku hâli değil, nübüvvetin sona ermesiyle ümmete miras kalan müjdelerin (mübeşşirat) kesintisiz süren kapısıdır. Hz. Peygamber’in “Nübüvvetten geriye sadece müjdeleyici salih rüyalar kalmıştır.” hadisinden hareketle Şeyhü’l-Ekber, rüyayı hayal âleminin, vahyin ve ilahi hitabın kesiştiği bir idrak alanı olarak ele alır.

Mahmud el-Ğurab’ın titiz bir derlemeyle bir araya getirdiği bu eser, İbn Arabî’nin başta el-Fütuhatü’l-Mekkiyye, Fusûsü’l-Hikem, Dîvân ve en önemlisi Kitabü’l-Mübeşşirat’ı olmak üzere muhtelif kitaplarına dağılmış olan rüya ve müjde anlatılarını sistematik bir bütünlük içinde toplar. Rüyanın hakikati ve tabiri, Hz. Peygamber’i rüyada görmenin hükmü, Şeyh’in bizzat şahit olduğu mübeşşirat ve başkaları hakkında gördüğü müjdeler, eserin omurgasını oluşturur.

Okuyucu bu sayfalarda, ahkâmın rüyada Hz. Peygamber’den nasıl alınabileceğine dair ince fıkhi tartışmalardan Hakk’ın zahir ve bâtın isimlerinin tecellisine ve meleklerle nebilerin müşahedesine uzanan zengin bir manzarayla karşılaşacaktır. Ğurab’ın derleme yöntemi, dağınık metinleri birleştirerek hem konunun bütünlüğünü görmeyi kolaylaştırmakta hem de Şeyh’in kendi eserlerine açılan bir kapı işlevi görmektedir.