Riba, İslam dininin temel yasaklarından biridir. Medine döneminde inen ve tamamlanması on yıla yakın bir zaman dilimini kapsayan Bakara suresinin 275’inci ayetinde geçen: “Allah, mübadeleyi helal, ribayı haram kıldı” hükmüyle kesin olarak haram kılınmış bir uygulamadır. 
Ayette geçen ‘bey’ terimi, klâsik fıkıhta satış akdi/sözleşmesi olarak yer bulmaktadır. Ancak bu ifade, bir satış akdi olmaktan ziyade hemen tüm ticarî işlemleri kapsayan daha genel bir anlama sahiptir. 
Hükmü bu kadar net olan bu konu üzerindeki tartışmaların özellikle son bir iki asırdır Müslümanları bunca meşgul ediyor olması, dikkate şayan bir durumdur. 
Riba konulu ayetlere ve bu ayetlerin indiği dönemin Arap toplumundaki riba uygulamalarına bakıldığında, mevcut uygulamanın ne olduğu ve dolayısıyla yasaklanan şeyin ne olduğunun anlaşılması bunca zor bir mesele midir? 
Hafife alıcı bir yaklaşıma kaçmadan ancak aşırı korumacı bir tutumla ribanın kapsama alanını öznel hükümlere dayalı olarak genişletmeden bu gibi sorulara yanıt vermeye çalışacağız.