İnsanlar gökyüzüne bakmayı unuttuğunda… Gökyüzü onları hatırlamaya başladı. Zaman, sandığınız gibi akmaz. O, yalnızca döner… Ve

bazı geceler vardır ki, dönüşünü hatırlatır.

Yüzyıllar boyunca krallar geldi geçti. İnançlar doğdu, imparatorluklar çöktü. İnsan, kendini dünyanın efendisi sandı. Ama gök… Hiçbir

zaman yalan söylemedi.

O yıldız, her gelişinde bir şeyleri alıp götürdü. Bazen bir tahtı… Bazen bir inancı… Bazen de insanın kendine dair son yanılgısını.
Ona kimileri “kehanet” dedi. Kimileri “felaket”. Bazıları ise görmezden geldi. Ama hepsi şunu öğrendi: Yıldız geldiğinde, dünya eskisi gibi

kalmaz.

Bugün yine burada. Adı değişti. Bilimle ölçüldü, rakamlarla açıklandı. Ama özü… Hâlâ aynı. Çünkü bu bir gök cismi değil. Bu… İnsanlığın

kendine sorduğu en eski sorunun yankısıdır:
“Biz, gerçekten hazır mıyız?”
Ve şimdi… Cevabı öğreneceğimiz zamandayız.