Bazı insanlar konuşarak eksilir, bazıları susarak derinleşir.

Rahatsızlar Kulübü “Sen Sustun, Ben Sustuklarını Anlattım” bir insanın kendisiyle arasına koyduğu son mesafeyi anlatıyor.

Kırılmanın, beklemenin, sevmenin ve vazgeçmemenin şiirsel kaydı bu.
Bu kitap; aşkı romantik bir kurtuluş olarak değil, bir yük, bir sınav, bir olgunlaşma hâli olarak ele alıyor.

Zamanla kavga etmeyen ama ona boyun da eğmeyen bir sesle konuşuyor.
Acıyı süslemiyor, yalnızlığı yüceltmiyor; onları olduğu gibi, çıplak ve dürüst bırakıyor.
Buradaki dizeler iyileştirmek için değil, eşlik etmek için yazıldı.

Çünkü bazı yaralar kapanmaz, ama yalnız da kalmaz.

Eğer bu satırlarda durup nefes alırsan, bil ki bu kitap seni değiştirmeyi değil, kendinle yüz yüze getirmeyi amaçlıyor.

Ve belki de en önemlisi;

Bu kitap konuşanlar için değil, konuşmadan hemen önce susanlar için yazıldı.