Kur’ân-ı Kerîm’in doğru anlaşılması, yalnızca lafzî anlamların bilinmesiyle değil, aynı zamanda ayetlerin indiği bağlamın ve sebeplerinin de kavranmasıyla mümkündür.
Bu noktada Kur’ân-ı Kerîm’in anlaşılmasında ve tefsir edilmesinde önemli bir yere sahip olan esbâb-ı nüzûl, ortamın şartlarını ve âyetlerin doğrudan muhataplarını anlamaya imkân tanıyan temel bir ilim dalıdır. Ayrıca Kur’ân-ı Kerîm’in indiği dönemde oluşmaya başlamaktadır.
Bu çalışmada, ilk dönem âlimlerinden Râgıb el-İsfahânî’nin tefsir anlayışı çerçevesinde sebeb-i nüzûl ilmi incelenmektedir. Râgıb el-İsfahânî tefsiri el-Maide sûresine kadar elimizde bulunmaktadır. Bu incelemede Râgıb el-İsfahânî’nin tefsirinde sebeb-i nüzûl bilgisine yaklaşımı ve bu bilginin anlam inşasındaki rolü üzerinde durulmuştur. Öncelikle rivayetlerin istatistik dağılımı yapılarak öne çıkan sebeb-i nüzûl eserleriyle rivayetlerle karşılaştırıldı. Sonraki başlıklarda rivayetlerin içerikleri tahkik edilerek İsfahânî’nin sebeb-i nüzûl rivayetlerini tercih yöntemi ve hükümlere ulaşmada rivayetlerin etkisi incelendi.