Sen madam Ayren Forten, saatler ki geçti eve dönmedin. Yırtılan kopriva köklerinde ölüler. Aramak ne idi. Aradın. Kırk yıldır yıkanmadın. Suya sabuna dokunmadın. Güldün. Güldün. Sustun. Kitapçının vitrininde uyuz bir taş Venüs, döndü durdu kendi etrafında, Gölünü Arayan Yılan isli taşta. Mamako Saim, Midyeci Niko bir sinema kalabalığında. Hiçbir anlama gelmeyen tıkırtıların ardında. Bu tuhaf senaryoyu kim yazdı. Gözler bağlı, ağızlar yamuk, kulaklar yok. Sorular var, soru işareti yok. Senin hep duyduğunu sandığın sesleri topladı, kırptı film şeridini, sana bir gün yaptı. Düşünmeden geçtim o boş koltuğa. Sardunyaları anladı bir adam. Karakedi, eğribüğrü kapıdan çıktı. Yavruladı geldi...