Paganizm yalnızca geçmişte kalmış bir inanç biçimi midir, yoksa insanın doğayla, kutsalla ve anlamla kurduğu kadim ilişkinin izlerini hâlâ içinde taşıyan geniş bir dünya görüşü müdür?
Pagan Dünya Görüşü, paganizmi tek bir din, kapalı bir öğreti ya da yalnızca mitolojik anlatılar toplamı olarak ele almak yerine; onu insanlık tarihinin doğa, ritüel, kutsallık, ölüm, bereket, zaman ve kozmik düzenle kurduğu çok katmanlı ilişkinin içinde değerlendirir.
Bu kitapta pagan kavramının tarihsel kökenlerinden doğa dinlerine, animizmden totemizme, şamanizmden tanrıça kültlerine, Mezopotamya, Mısır, Yunan ve Roma dünyalarının çok tanrılı yapılarına kadar geniş bir düşünsel alan ele alınır. Paganizmin gerilemesi, Hristiyanlığın yükselişiyle geçirdiği dönüşüm ve modern dönemde neo-paganizm, Wicca, Druidizm ve doğa spiritualizmi gibi biçimlerde yeniden görünür hâle gelişi de dikkatle incelenir.
Bu çalışma paganizmi ne yüceltir ne de basit bir tarihsel kalıntıya indirger. Onu, insanın dünyayı yalnızca akılla değil; simgeyle, ritüelle, anlatıyla ve doğayla kurduğu ilişki biçimleriyle de anlamlandırdığını gösteren kadim bir düşünme alanı olarak ele alır.
Pagan Dünya Görüşü, okuru hazır cevaplara değil, insanın en eski anlam arayışlarından birini yeniden düşünmeye çağırıyor: Kutsal olan nerede başlar? Doğa yalnızca içinde yaşadığımız bir çevre midir, yoksa anlamın, ritmin ve kutsallığın da taşıyıcısı mıdır? Mitler gerçekten geçmişte mi kalmıştır, yoksa insanın varoluş sorularını bugün de farklı biçimlerde dile getirmeye devam mı etmektedir?