Ozi’nin dünyası biraz farklı. Duyduğu sesler ona göre çok yüksek, gördüğü renkler Fazla parlak, kalabalık ortamlar ise onun için yorucu olabiliyordu. Bu yüzden çoğu zaman Ozi oyunları uzaktan izlerdi. Ozi sessizliği tercih etse de içinde futbol oyununa karşı büyüyen bir merak vardı. Ormanda topun peşinde koşan çocukları izlerken gözleri parlardı. Bazen o da arkadaşlarıyla oynamak ister ama buna pek cesaret edemezdi. Kalabalık sesler ona hep engel olurdu. Ta ki bir gün babasının getirdiği sürpriz biletlere kadar… Ailesinin sevgi dolu desteği ile Ozi, korkularının üzerine küçük ama cesur bir adım atar. Gürültülü bir stadyumda, kalbinin sesini dinlemeyi öğrenir. Ve belki de en önemlisi … Kendi ritminde, kendi yolunda ilerlemenin ne kadar değerli olduğunu keşfeder