Osmanlı düşünce geleneğinde en yaygın bilgi üretim şekillerinden biri şüphesiz haşiye yazımıdır. 15. yüzyılın özellikle ikinci yarısından itibaren klasik sonrası dönemin ilmî mirasını Teftâzânî ve Cürcânî`nin yorum ve eleştirileri üzerinden okumaya başlayan Osmanlı âlimleri, İslam düşüncesinin problemlerini bu iki ismin eserlerine yazdıkları haşiyelerde tartıştılar. Teftâzânî`nin fıkıh usulü alanında Sadrüşşeria`nın Tavzih`ine yazdığı Telvîh, bu dönemde üzerine en çok haşiye kaleme alınan eserlerdendir.