Odysseia destanı sayesinde eskiçağda deniz ve adalardaki yaşam izlerinin yanı sıra sosyal yaşam ve adetler üzerine bilgiler edinmekteyiz. İlyada’da olduğu gibi bu çeviride de amacımız hem akademik hem de edebi bir çalışma olarak destanı Eski Yunancası üzerinden Türkçeye kazandırmak, olabildiğince Homeros’un ifade gücüyle metni okura aktarmaktır. Çünkü aynı şekilde bu destanı da Eski Yunancası yerine, başka bir dil üzerinden Türkçeye kazandırmak, ciddi bir boşluk yaratacaktır.”
Odysseia. V, 149-158:
Saygın su perisi Kalypso, ulu yürekli Odysseus’un yanına gitti,
Zeus’tan duyduklarını haber vermeye.
Onu kıyıda oturur halde buldu. Gözleri yaştan hiç kurumuyordu, tatlı yaşamı tükeniyordu eve dönüşüne ağlayarak. Su perisi artık ona hoş gelmiyordu.
Gerçekte geceleri zorunluluktan yanında uyuyordu içi oyuk mağarada kendi istediği için değil, o istediği için.
Gündüzleri de kayalıklara ve sahile oturarak gözyaşı ve inleme ve de acıyla yüreğini tüketiyordu, ekin vermez denize bakıyordu gözyaşı akıtarak.