Bazen insan, kaybettiği şeyi aramaz.
Çünkü onu hiç tanımamıştır.

Bir gün gözlerini açtığında, gerçek sandığı her şeyin  çatlamaya başladığını fark etti. Hatırladıkları eksikti. 
Unuttukları ise susmayacak kadar canlı.

İnsan zihni, acıyı saklamak için kusursuz oyunlar kurar. Fakat her oyunun bir sonu vardır. Ve bazı yüzleşmeler,  kaçtığın anda değil; artık kaçamayacağını anladığında başlar.

Noksan 2 (uyanış), yalnızca bir devam romanı değil;  hafızanın, travmanın ve kimliğin karanlık koridorlarında  ilerleyen psikolojik bir yolculuk.

Çünkü bazen insanı eksik bırakan şey, yaşadıkları değil...
Hatırlamaya cesaret edemedikleridir