Kafasındaki kocaman sarığı, göğsünün üzerine uzanan bembeyaz sakalı ve daima gülen yüzü ile eşeğinin üzerine ters biniverir Nasreddin Hoca... Heybesinde daima birbirinden eğlenceli fıkralar taşır. Geçtiği şehirlerde elini heybesine atar, bulduğu en keyifli fıkrasını salıverir. Heybesinde fıkra kalmamışsa bile onun yaşadığı her an, yeni bir fıkra oluverir. 
Nasreddin Hoca; bazen yüzümüzü güldüren bir arkadaş, bazen öğüt veren bir büyük, bazen bizi düşünceden düşünceye sürükleyen bir filozof, bazen yeni bilgiler öğrenmemizi sağlayan bir öğretmen, bazen de kaybolduğumuzda yolumuzu bulmamızı sağlayan bir pusuladır. 
Nasreddin Hoca’dan Çocuklara Seçme Fıkralar, Nasreddin Hoca’nın heybesinde geçmişten günümüze kadar taşınan ve bugünün çocuklarına gönderilen bir armağandır.
Nasreddin Hoca’ya birisi:
“Hoca’m, sen bu işleri bilirsin, bir sualim var; yeni ay incecik doğuyor, sonra büyüyüp sini gibi oluyor, daha sonra küçülerek kayboluyor, sonra yenisi çıkıyor. Eski ayı ne yaparlar acaba?”
“Ne yapsınlar?” demiş, Hoca. “Eski ayı çekip uzatırlar, şimşek yaparlar!”