İlla ki sınıflandıracağım diyorsanız insanları; ikiye ayrılırlar. “Mut”lu olanlar ve “mut”suz olanlar…

İnsanların bütün yaşamı bu kavramın çevresinde şekillenir. Bazıları “mut”lu olmanın her şeyden değerli olduğunu söylerken, bazıları ise “mut”suz da mutlu olabildiklerini iddia ederler.

“Mut”unuz varsa, “mut”lu, yoksa “mut”suzsunuzdur!

İşte, “mut”lu olduğunu iddia ettiği zamanların birinde, karısını ve çocuğunu yitiren bir adamın “mut”la olan savaşını anlatıyor bu roman.

“İnsanlığın yeryüzüne bunca yıldır hakim olmasına rağmen, barış sağlanamıyor, gerçek aşklar yaşanamıyor, birileri hâlâ dolaylı ya da dolaysız bir yoldan esaret altında yaşıyorsa; bırakın şu lanet olası mutluluktan bahsetmeyi, bırakın yaşamı yaşamayı. Çünkü bu dünya üzerinde yaşayan hiçbir insan bu dünyada yaşamayı hak etmiyor!” sözlerini sarf eden bu adama “merhaba!” deyin.

Yaşadığı trajedi sonrası kabuğuna çekilen ve mutsuzluğuyla mutlu olduğunu düşünen kahramanın tutarsızlıklarla yaşadığı yaşamının iniş ve çıkışlarını okuyacaksınız. Sürekli mutsuzluk naraları atan ve ufak bir “mut”la karşılaştığında bile umutla peşinden koşan kahramanın hayal kırıklığının boyutuna ve sonucuna şaşırıp; bir hayatın ne kadar zor olabileceğine hayretle tanık olacaksınız.