Sahneleme teknikleri arasında en dikkat çekici ve etkili olanlardan biri bilinç akışı tekniğidir. Bu teknik, bireyin iç dünyasını, düşünce ve duyguların doğal akışı içinde yansıtmayı amaçlar. Özellikle modernist romanda bireyin parçalanmış benliği, zaman algısındaki kırılmalar ve bilinçaltının önemi, bu tekniğin yaygın biçimde kullanılmasına zemin hazırlamıştır. Postmodern romanda ise bilinç akışı, yalnızca bireysel iç dünyanın aktarımıyla sınırlı kalmayıp metinlerarasılık ve ironi yoluyla iç içe geçerek daha çoğulcu bir işlev kazanır.

Bu çalışma, modernist ve postmodern romanlarda bilinç akışı tekniğinin hangi eserlerde, hangi bağlamlarda ve ne tür amaçlarla kullanıldığını ortaya koymayı hedeflemektedir.