Gözünü alaca karanlığa açtı. Ne kadar zaman geçti, uykuya daldı mı? Hiç emin değildi. Ya bir sürü rüya görüp sık sık uyanmıştı. Ya da beyninin kendisine hazırladığı halüsinasyon yüzünden tüm bu tuhaflıkları yaşadığını düşünüyordu. Hâlâ yönü duvara dönüktü. Birkaç saat önce yalnız kalabilme arzusuyla döndüğünü hatırladı. Bedeni cenin gibi büzüşmüş ve kaskatıydı. Sanki uyumamış da, bilinci bilinmezlikte kaybolmuş gibiydi…