*Başarısızlığın başarıya giden yol olduğunu anladığınız zaman hiç umutsuzluğa kapılmazsınız*
Yer Ağırnas köyü. Köyün güneybatısındaki Abdülmennan Efendi’nin evi yerleşimin sonundaydı. Orada yaşayan adam tüm geceyi uykusuz geçirmişti. Yatağından kalktı. Dışarıda şıkır şıkır bahar yapmurları yağıyordu. Abdülmennan Efendi üzerindeki şalvarın uzun paçaları ayaklarına dolandığı için rahatsızdı. Paçalarını kıvırdı. Sonra pencerenin önüne vardı. Dalgındı; ancak birden kömürlüğün saçak altına sokulmuş iki tane kumru gördü, gözlerinin içi parladı. Bakışlarını onların üzerine dikti. Onların durgun duruşu onu şaşırtmıştı. Biraz izledi; fakat kumruların kanatlarını ıslak zemine sarkıtarak salıntılı bir şekilde yürümeleri onun çok hoşuna gitt. Kuşlar aniden yağan yağmura aldırmasız pır ederek uçunca içi buruldu. Derin bir iç çektikten sonra bakışlarını yağmur damlacıklarına çevirdi...