O gün orada herkes anlatılması zor duygular içinde kalmıştı...

Sabri’nin duyguları tekrar depreşerek büyük kopuşlar yaşamıştı...

Seyyit Taha, o gün son kez Sabri’nin gözlerine sevgiyle, saygıyla bakarak gözlerini sonsuzluğa kadar gözlerinde mühürlemişti...

Nasır, hikâyeyi dinlerken adeta enkaz altında kalmış, rüyada mıydı, düşte miydi ne olduğunu hiçbir zaman anlamadan hikâyede kaybolmuştu...