Şiir, yalnızca kendi söz varlığıyla değil, kendinden önce yazılmış metinlerle kurduğu ilişkilerle de yeni anlam katmanları kazanır. Metinlerarasılık, yeniden yazım, parodi (yansılama), gönderme ve anıştırma ekseninde şekillenen bu kitap, şiirlerin başka şiirlerle kurduğu açık ya da örtük bağları farklı örnekler üzerinden görünür kılmaktadır.

Gérard de Nerval’in El Desdichado şiiri ile Can Yücel’in Gérard de Nerval’le şiiri arasındaki ilişki, yeniden yazım ve parodi bağlamında ele alınırken; Tanpınar, Asaf Halet Çelebi, Rimbaud, İlhan Berk, Orhan Veli ve Turgut Uyar’a uzanan örnekler aracılığıyla Türkçe şiirde gönderme, anıştırma ve yeniden söyleyiş biçimleri incelenmektedir. Baudelaire ve Victor Hugo üzerinden sürdürülen çözümlemeler ise Baudelaire’in Küçük Kocakarılar ve Yedi İhtiyar Adam şiirleri ile Attilâ İlhan’ın İhtiyarlar Balladı arasındaki metinlerarası alışverişleri parodi çerçevesinde tartışmaya açmaktadır.

Şiirlerin birbirleriyle nasıl konuştuğunu, geçmiş metinlerin yeni bir dil ve söyleyiş içinde nasıl dönüştürüldüğünü ve şairlerin edebî mirasla nasıl yaratıcı ilişkiler kurduğunu ortaya koyan bu kitap, metinlerarası şiir okumalarına farklı örnekler üzerinden kapsamlı bir bakış sunmaktadır.