Burası, insanın yeryüzü serüveninin başladığı yer. Sesin söze, sözün duaya, duanın ise kana karıştığı kadim coğrafya... İsimlerin ilk kez öğrenildiği, ilk aşkın yaşandığı ve ilk cinayetin işlendiği; incir ve zeytinin bereketiyle zakkumun zehrinin yan yana büyüdüğü topraklar.
Binlerce yıldır iyilik ve kötülüğün at başı gittiği bu coğrafya, şimdilerde kopkoyu bir karanlığın, sağır edici bir sessizliğin pençesinde. Zulmün kol gezdiği, bebeklerin katledildiği, şehirlerin harabeye döndüğü bir çağda; gören ama görmezden gelen, bilen ama susan “yeni bir insan türü” türedi.
Herkesin sustuğu, vicdanların lal olduğu bu yangın yerinde, konuşmaya cesaret eden tek bir kişi var. Henüz sesi duyulmasa da, sözü geçmese de. Şimdilik.
Meryem, insanlığın en derin çelişkilerine, tarihin yüküne ve bugünün acıtan sessizliğine karşı atılmış bir çığlık.