George Bernard Shaw’un 1898’de yazdığı bu oyun, klasik "aşk ve ihtiras" hikayesini yıkan, tarihe ironik ve rasyonel bir pencereden bakan bir anti-romantik başyapıttır.
George Bernard Shaw: Sezar ve Kleopatra 
Tema: Kahramanlık mitlerinin yıkılması ve Pragmatizm.
1. Sezar: Anti-Kahraman
Shaw, Sezar’ı duygusal bir aşık olarak değil; yaşlı, kel, son derece akılcı ve merhametli bir stratejist olarak resmeder. O, intikam peşinde koşmayan, savaşı sadece gerektiğinde kullanan "üstün bir zekadır".
2. Kleopatra: Öğrenci
Geleneksel "baştan çıkarıcı kadın" imajı yerine Shaw; korkak, çocuksu ve cahil bir genç kızı karşımıza çıkarır. Sezar ona aşık olmak yerine, ona iktidarın nasıl yönetileceğini öğretir; onu bir kraliçeye dönüştürür.
Temel Farklar
•    Romantizm Yok: Shakespeare’in trajik ve tutkulu karakterlerinin aksine, Shaw’un karakterleri birbirine siyasi bir mantıkla bağlıdır.
•    Modern Bakış: Eski Mısır ve Roma dekorunda aslında modern siyaset, ahlak ve sömürgecilik eleştirilir.
 Ana Mesaj
Sezar, Kleopatra’ya "öç almanın sadece yeni öçler doğuracağını" öğretmeye çalışır. Shaw burada, gücün ancak akıl ve bağışlama ile birleştiğinde gerçek bir büyüklük olacağını vurgular.
Özet: "Aşk hikayesi değil, bir siyaset ve olgunlaşma dersidir."