Hayatımda hâlâ terk edilmişliğin dört duvarından çıkmaz gibi görünen bir yerde olsam da bazı mecburiyetlerin içinde umut vardır. Yine de hayat dersinde mecburiyetlerim mevcut. Hâlâ mevcudiyetlerden yoksunluğun içinde kendimi bulmaya çalışıyorum. Hayata bağlılığın değil, mesuliyetlerin kırılmayan zincirinde; mecburiyetlerin artık tek işi kalmış bir cehennem olduğu yerde... Kendine inanmadığın, kronikleşmiş bir hastalık gibi büyüyen; kangren misali yayılan ve seni yavaş yavaş yok eden şiddetli bir varoluş dalgası... Bu dalga beni işsizliğe ve yalnızlığa sürükledi. Herkes gibi sıradan mecburiyetlere sahip olamayanların, mevcudiyetler tükendiğinde tükenen hayatlarının; bitmeyen umutlarının ve başlarında toplanıp hiçbir zaman kaybolmayan insan fısıltılarının hikâyesi bu... Bakalım, bu kez mecbur olacak mısınız okumaya? Okumak sizin için de bir mecburiyet olacak mı? Tıpkı benim için olduğu gibi...