Bazı kasabalar vardır; insanı büyütmez, insanın içini büyütür.
Bazı sevdalar vardır; seçilmez, mecbur kalınır.
Mecburi Sevdalar Kasabası, toprağın altına gömülen kasetlerle başlayan bir arayışın, hatıralarla derinleşen bir büyümenin hikâyesi. Bir ninenin suskunluğu, kaybolmuş bir babanın izi, badem ağaçlarının gölgesinde okunan kitaplar ve yıkıl­maya yüz tutmuş kerpiç evler arasında şekillenen bir hayat...
Bu roman, unutmanın mümkün olmadığı bir coğrafyada, insanın geçmişiyle kurduğu zorunlu bağları anlatıyor. Sevmenin bir tercih değil, bir kader olduğu; hatıraların ise ne kadar gömülse de toprağın altında sessizce yaşamaya devam ettiği bir dünya kuruyor.
Şiirsel anlatımı, güçlü metaforları ve derinlikli karakterleriyle Mecburi Sevdalar Kasabası, okuru hem bir kasabanın içine hem de kendi iç sesine doğru uzun bir yürüyüşe çıkarıyor.
Bazı hikâyeler okunmaz; kazılır, bulunur ve insanın içinde kalır.