Masumiyet bir erdem değil; yalnızca henüz kırılmamış bir camdır.
Sınıfsal kibrin vicdanı susturduğu, yoksul kadın bedenlerinin sessizce feda edildiği bu düzende; adalet ve intikam arasındaki çizgi nerede kaybolur?
Berrin için hayat; Ankara’nın düzenli caddeleri, güvenli bir kamu işi ve ailesinin uygun gördüğü “doğru” bir nişanlıdan ibaretti.
Ancak, İstanbul’da tutunmaya çalışan taşralı bir adamla yaşadığı gizli yakınlaşma, Berrin’in güvenli sandığı hayatını geri dönülmez biçimde altüst eder. Kısa sürede bu ilişki; şiddet, şantaj ve tahakkümle örülü karanlık bir çıkmaza dönüşür.
Ailenin, hukukun ve alışılmış düzenin suskunluğu içinde çıkışsız kalan Berrin, tam o eşikte Nilay’la tanışır. Nilay ona yalnızca kurtuluş değil, Tanrıça Hekate’nin gölgesinde yürüyen, kadınlar arasında kuşaktan kuşağa aktarılan kadim ve karanlık bir güç yolu vaat eder.
Berrin bu yola girdiğinde artık yalnızca bir kurban değildir. Fakat kazandığı her güç, beraberinde başka bir bedel getirir.
Bir kötülüğü engellemek adına, başka bir kötülüğü bilerek yaratmak meşru mudur?