Eralak Kozalak, yaşlı çam ağacının tam tepesinde bir yana eğik şapkasıyla şarkı söyleyip dans ediyordu. Elleri üzerinde yürüyor ve bir sincap gibi daldan dala atlıyordu. Parmaklarına reçine ile küçük kanatlı tohumcuklar yapıştırıyordu. Çam ağacının yapraklarını sırtına dizip bir kirpi gibi ortalıkta dolanıyordu. Bütün bunları ise, kozalaklar arasında en güzeli olan Kızalak Kozalak’ın dikkatini çekmek için yapıyordu...

Kızalak Kozalak, yan taraftaki bir sekoya ağacının dallarında yaşıyordu. Sabahları Kızalak’ın omuzları çiğ taneciklerinden ışıldıyor, öğle güneşi ile reçineye kokuyor, akşamın alacakaranlığında ise bir yıldız gibi parlıyordu. Belki de Eralak’a öyle geliyordu.

İyi okumalar Sevgili çocuklar/ Baygenç Yayıncılık