“Bextewar bin! We, bi hevdu re hêviyên min kuştin. Bextewar bin! We, bê deng û bê terqîn ez xistim gorê. Ev çi ferman bû hat serê me Salih? Ka ji min re bêje Salih, te çima dev ji min berda? Tu bê min û bê xebera min bi ku de heribî? Ka bêje tu bê serî û bê birhan bi kîjan warî ve heribî? Te çima kevoka xwe ya birîndar jî bi xwe re nebir? Te xayîntî li min kir Saliho. Te ne tenê xwe, te ez jî kuştim. Te ne tenê xwe, te ez jî wenda kirim.”

Çidem Baran di vê romanê de evînê, hêzê, êşê û xayîntiyê diwêne.