“Bu unutkanlık çağının paradokslarından biri de, tam tersi daha uygun olurken, şimdi Alfred Rosmer`ı tanıtmak zorunda kalmamdır.
Bu bağlamda, Rosmer`ın, İkinci Enternasyonal`in 1914`teki geri çekilmesini reddeden birkaç kişiyle birlikte, kırk yıllık mücadelede, en sağlam inançların bile olayların baskısı altında ne kadar çabuk yıkıldığını bilen herkesin saygısını ve dostluğunu koruyan nadir militanlardan biri olduğunu söylemek yeterli olabilir.
Birinci Dünya Savaşı`ndan önce bir sendikacı olan, 1914`te Batılı işçi liderlerinin ihanetine öfkelenen, 1917 devriminin destekçisi, daha sonra Stalinist gericiliğe karşı çıkan ve şimdi sendikacılığın uzun ve zorlu yeniden doğuşuna kendini adayan Rosmer, çalkantılı zamanlarda, nihayetinde kendi köleliğini arzulayan umutsuzluktan ve başkalarının köleliğine tahammül eden cesaretsizlikten eşit uzaklıkta, düz bir yol izlemiştir. Dolayısıyla, her zaman inandığı hiçbir şeyden vazgeçmedi. Bu, LENİN DÖNEMİNDE MOSKOVA adlı eseri okuyunca daha net anlaşılacaktır.” Albert Camus

Ekim Devriminin ilk yılları, Komintern’in kuruluşu, ilk iki kongresindeki tartışmalar, Bakü Doğu Halkları Kurutultayı’na ilişkin ilk elden bilgiler gözlemler…