Namık Kemal, Tanzimat’ın siyasal ve edebî dönüşümünde belirleyici bir figürdür ancak araştırmalar çoğunlukla onu “vatanperver”, “hürriyet şairi” ya da “aydın” gibi yerleşik sıfatlarla tanımlar.
Bu kitap, söz konusu nitelemelerin ötesine geçerek Namık Kemal’in benlik yapılanmasına ve yaşadığı dönemin tarihsel dinamiklerine odaklanarak yazarın ve eserlerinin psikanalitik bir çerçevede yeniden değerlendirilmesini amaçlamaktadır. Bu doğrultuda sanatçının aile geçmişi, bireysel deneyimleri ve dönemsel koşullar ile edebî temaları arasındaki ilişki kurgu–gerçeklik ekseni üzerinden incelenmektedir.
Çalışma, Namık Kemal araştırmalarına yeni bir perspektif sunarken aynı zamanda Türk edebiyatında sanatçı odaklı psikanalitik çözümlemelere katkı sağlamayı amaçlayan disiplinler arası bir yaklaşım ortaya koymaktadır.