Kur’an ve hadis dili, yalnızca kelimelerin karşılıklarını bilmekle değil; maksadı, bağlamı ve yaşanan hayatla kurduğu ilişkiyi kavramakla anlaşılır. Elinizdeki eser, dinî metinlerle kurulan bu ilişkinin çoğu zaman neden yüzeyde kaldığını, çeviri ve öğretim süreçlerinde nerelerde anlam kaybı yaşandığını somut örnekler üzerinden tartışıyor.
Yazar, İlahiyat tahsilinin ilk yıllarında karşılaştığı tecrübelerden hareketle, Kur’an’la sahih bir iletişimin sadece gramer ve lügat bilgisiyle kurulamayacağını vurguluyor. Metnin söylediği ile murat edilen arasındaki mesafeyi kapatmayı hedefleyen bu çalışma; geleneği, ilk muhatapları ve yaşanmış din tecrübesini dikkate alan bir yöntem öneriyor.
Bu kitap, Kur’an’ı çağının dışında bırakmak istemeyen, onu bugün hayata rehber kılma arayışı taşıyan okurlar için yazıldı.