Türkiye’de alanın literatüründe yapılan çalışmalar ağırlıklı olarak kültürel mirasın kullanımları ve bürokratik kültürel miras alanında mirassallaştırma, miras endüstrisi ve somut olmayan kültürel miras ve turizm odaklı olması ve belli disiplinlerin çerçevesinin dışına çıkmaması, aslında yeni kültürel miras tartışmalarının tarihi düşünüldüğünde oldukça kabul edilebilir bir durumdur. Ancak gün geçtikçe meselenin küresel olarak çok disiplinli ele alınması ve toplumsal katılımı teşvik eden tartışmaların ve uygulamaların artması, bana, meseleyi sosyolojinin perspektifinden, eleştirel kültürel miras çalışmaları odağında ele almayı düşündürmüştür. 
Bu çalışma bu doğrultuda kültürel miras alanının sosyolojik ve sosyal boyutlarını kavramsal ve kuramsal çerçevede dünyadan güncel örnekleriyle ele almaktadır