Bu kitap, Kore Savaşı’nın yalnızca bir askeri çatışma değil, aynı zamanda uluslararası sistemin yeniden şekillendiği bir dönüm noktası olduğunu ortaya koyma çabasının bir ürünüdür. 1950–1953 yılları arasında cereyan eden bu savaş, Soğuk Savaş’ın ilk sıcak cephesi olarak, yalnızca Kore Yarımadası’nı değil, Türkiye dahil olmak üzere birçok ülkenin dış politikasını ve güvenlik mimarisini derinden etkilemiştir. Türkiye’nin Kore’ye asker gönderme kararı, dönemin uluslararası konjonktüründe bir tercihten ziyade, bir yönelim beyanı, bir stratejik pozisyon alış olarak okunmalıdır.
Bu çalışmada, Türkiye’nin Kore Savaşı’na katılım süreci, diplomatik belgeler, arşiv kayıtları ve dönemin uluslararası ilişkiler ağı çerçevesinde çok boyutlu olarak ele alınmıştır. Türkiye’nin savaş öncesi tarafsızlık politikası ile savaş sonrası NATO üyeliği arasında şekillenen dış politika dönüşümü, yalnızca bir güvenlik arayışının değil, aynı zamanda bir kimlik arayışının da izlerini taşımaktadır. Bu bağlamda, Kore Savaşı Türkiye için yalnızca bir dış politika hamlesi değil, aynı zamanda Batı ile kurulan yeni bir aidiyet ilişkisinin başlangıcıdır.
Araştırma sürecinde, Foreign Relations of the United States (FRUS), United Nations Treaty Series (UNTS), Türkiye Cumhuriyeti Devlet Arşivleri (BCA), ABD Ulusal Arşivleri (NARA) ve Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi belgeleri gibi birincil kaynaklar titizlikle taranmış; dönemin aktörlerinin diplomatik yazışmaları, muhtıraları ve karar metinleri üzerinden çok katmanlı bir analiz gerçekleştirilmiştir. Bu belgeler, yalnızca olayların kronolojisini değil, aynı zamanda karar alma süreçlerinin arka planını da görünür kılmakta; Türkiye’nin uluslararası sistemdeki konumlanışını anlamak için sağlam bir zemin sunmaktadır.
Kitabın amacı, Kore Savaşı’nı Türkiye merkezli bir perspektifle yeniden düşünmek; savaşın diplomatik yansımalarını, ittifak ilişkileri bağlamında değerlendirmek ve Türkiye’nin dış politika hafızasında bu dönemin nasıl yer ettiğini tartışmaktır. Bu çerçevede, yalnızca tarihsel bir anlatı sunmak değil, aynı zamanda dış politika analizine katkı sağlayacak bir kavramsal çerçeve geliştirmek hedeflenmiştir.