Gerçekten adamın adına üzüldüm. Çünkü bir eğitimcinin kendini ve durumunu ifade ederken, alternatif kelimeler bulamaması, dar görüşlü olması ve karşısındaki kişiyi dinlemeyip üstelik papağan gibi iki kelimeyi tekrarlaması; aklımda bunda ne var da çocuğa ne verecek endişesini getirdiği için üzüldüm… Bir zamanlar adı çeşitli yolsuzluklara karışan başkan, her nedense görevini yapmayı sürdürüyordu. Başkan okumuş, büyük adam olmuştu ve o kadar okumuştu ki, yolsuzluk yapıp bu işten sıyrılmayı dahi öğrenmişti. Öğreti tamamdı, peki ya eğitim? Eğitim öğretim çelişkisini boşluğa bırakırken, biraz önce dükkânda dev adama söylediklerim geldi aklıma. “Eğitim bunlara da farz,” diye mırıldandım.