"Είμαι ο Αλέκο, είμαι 19 χρονών. Θέλω να ζήσω... 
"Ben Aleko, 19 yaşındayım. Yaşamak istiyorum..." 
Parmakları Klavyede durdu. Bu, olabildiğince basit, bir o kadar da ürkütücü bir cümleydi... Bir çağrı, bir çığlık. bir umut, belki de birinin son günlerine açılan kapı... 
Defne, o sayfaları çevirmeye devam ettiği takdirde hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağını hissediyordu.