Bir insan hiç hayal kurmadan yaşayabilir mi?
Ya da bazı hayatlar, hayaller tarafından mı kurulur?
Tezcan hiç hayal kurmadı.
O, “Hayaller”ini seçmedi. Hayat onu seçti.
Önüne konulan bir ömrü yaşadı; sevinciyle, kırgınlığıyla, suskunluğuyla…
Bir sırdaşın kaleminden dökülen bu satırlar, bir kitabın ötesinde; bir itiraf, bir yüzleşme…
Ama en çok da, hayal ile kader arasındaki ince çizgide yürüyenlerin hikâyesi…