Karışık Harfler gerçek bir hikâyeden doğdu. Bir annenin ve oğlunun hikâyesinden…
Okula başlayana kadar hiçbir şey fark edilmemişti. Ancak harfler yer değiştiriyor, sayılar anlamını yitiriyor, yazı bir türlü okunur hâle gelmiyordu. Yanlış bir testin ardından “zekâca geri” damgası vuruldu ve küçük bir çocuk, aslında hiç ait olmadığı bir dünyaya gönderildi.
Oysa gerçek çok başkaydı. Sualp’in zekâsı normaldi; hatta sözel ve sosyal yönü güçlüydü. Onun yaşadığı şey, adı o güne kadar hiç duyulmamış bir farklılıktı: disleksi.
Bu roman; yanlış teşhislerin, dışlanmanın ve yalnız bırakılmanın yarattığı acıyı; bir annenin yılmadan verdiği mücadeleyi ve koşulsuz sevginin iyileştirici gücünü anlatıyor. Aynı zamanda şu soruları da sormaktan kaçınmıyor:
“Başarı nedir?”
“Her çocuk aynı ölçülerle mi değerlendirilmeli?”
“Bir çocuğun mutlu olması mı, yoksa ‘başarılı’ sayılması mı daha önemlidir?”
Karışık Harfler, yalnızca bir öğrenme güçlüğünün değil; umudun, direncin ve sevginin hikâyesidir. Çünkü sevgi ve iyilik var oldukça hiçbir çocuk gerçekten yalnız değildir.