Bazı taşlar yerinden hiç kıpırdamaz… Ama her şeyi hatırlar.
Ören’in kıyısında, Karataş’ın gölgesinde geçen bu roman; denizle konuşanların, sessizliği seçenlerin ve hatırlamanın bedelini taşıyanların hikâyesidir.
Defne, annesinin ardında bıraktığı yarım bir defterle yıllar sonra Ören’e döndüğünde, denizin yalnızca sudan ibaret olmadığını fark eder. Karataş’ın çevresinde dolaşan söylenceler, kaybolan insanlar ve suskun tanıklar onu geri dönüşü olmayan bir seçimin eşiğine sürükler. Çünkü bazı soruların cevabı karada değildir.
Karataş ve Deniz Kızı, bir kasaba romanı gibi başlayıp zamanla yüzleşmeye, dönüşüme ve görünmeyen bir dengeye dönüşen şiirsel bir hikâye anlatır. Bu sayfalarda deniz kızları bir masal değildir. Onlar; unutulanların, bekleyenlerin ve kaybolmadan değişenlerin aldığı şekildir.
Bu roman; hatırlamanın acıttığı, unutmanın eksilttiği ve dengenin sessizlikle kurulduğu bir dünyanın kapısını aralıyor. Deniz sizi çağırmıyor. Ama dinlerseniz, cevap verebilir.