Sina’mız, durmayı bilmelisin. Kainatla uyumlandığında, sarf ettiğin enerji onun enerjisi değil, kendi özündür. Gerçekliğinle tanışmanı gururla izliyoruz ancak durmayı bilmelisin.*

*Duramıyorum Penenna! Şu an hissettiğim tüm bağımlılıkların da ötesinde. Ben, kainatın kalbiyim. Kainatın kalbi benim özümde.* dedi, zihnim. Kulaklarımın uğultusu giderek artıyordu. Bu bedeni aurama uyumlayıp, boşluğa savurmak istedim. Ancak Adah’a hissettiğim sorumluluk, bunu yapmaktan beni alıkoydu. Dünyanın ışığını söndürmek tarifsiz bir gururdu.