“Seni alacağımı söylemiştim gamzeli.”
Afra üvey abisinin tacizinden kaçarken kendini izbe bir depo önünde bulur, içeriden yükselen yakarışlara daha fazla dayanamaz ve olanları izlediğinde ise hiç görmemesi gereken şeylere şahit olur, alıkonulan artık kendisi olmuştur.
Artık Yağız Sönmez’in kıskacı altındadır. 
Omuzlarına yük yapan sorunlarıyla boğuşurken karanlığın sahibi gibi gözüken adamla, yani Yağız’la çıkarları çakışır ve… Kendisini onunla aynı evde bulur.    
Çıkmaz yolları, görünmez prangaları olan ikilinin hikâyesi de kendileri gibi yıkık dökük bir depoda başlamıştı. 
Yaşam onları bilinmezlikle kuşatmışken emin oldukları tek gerçek, aralarındaki inanılmaz çekimdi…