Her hikâye bir sesle başlar…
Benim hikâyemse Karadeniz’in karanlık gecelerinde, dalgaların fısıldadığı bir sessizlikle başladı.
“Karanlığa Vuran Denir” suskun kalplerin, yarım kalmış cümlelerin ve geçmişin izlerinin hikâyesidir.
Bu satırları yazarken bazen durdum, hüzünlendim ama devam ettim. Çünkü hikâyeler anlatılmadığın da insanın içinde birikir.
Bu yolculukta bana eşlik ettiğiniz için teşekkür ederim.
Şimdi dalgaların sesine kulak verin, belki bu hikâyede kendinizden izler bulacaksınız…