Ey şeyhim, bu gece uyuduğumda garip ve ağır bir rüya gördüm.
Gördüm ki koynunuzdan bir ay doğdu.
O ay göğe yükselmedi; geldi, benim koynuma girdi.
Andan sonra sanki bağrım yarıldı; göbeğimden büyük bir ağaç bitti.
Dalları dört yana yayıldı, alemi tuttu. Yaprakları kılıç gibiydi; rüzgar estikçe parladı.
Dağlar, denizler, ırmaklar ve şehirler o ağacın gölgesinde kaldı.
Halk Halk akın akın gelip o gölgenin altında durdu; kimi emniyet buldu kimi adalet kimi nizam.
Ey şeyhim, bu rüyanın ağırlığı gönlümü titretti. Bunun sırrı nedir, manası nedir?