“Kapıldım Gidiyorum” bir roman, bir biyografi değil. 20. Yüzyılın başlarında Bitlis’ten esen bir rüzgârla Girit’ten esen bir meltemin savurduğu tohumların filizlenmesiyle başlayan yaşamların ve bir ülkenin yüz yıllık gayri resmi tarihidir…
“…Kız çocuklarının alın yazısı annelerine benzer, derler ya; işte annem de yıllar önce sürgün bir ailenin çocuğu olarak yaşadığı şeyleri, benim yaşama tutunmam için bir şans olarak görmüştü belki de. Babamın ömrünün son demlerinde dünyaya gelmiştim ve belki de o günlerde ben aslında kardeşlerimin en şanslısı olduğumu bilmiyordum.
Babamın ölümüyle ailem paramparça olmuş, tüm kardeşlerim savrulan yapraklar gibi ayrı yerlere, ayrı şehirlere dağılmış, yabancı evlerde yeni hayatlar kurmuş, yaşama sımsıkı sarılmışlardı, tıpkı benim gibi. Yani yıllarca üzüldüğüm, ağladığım gibi bir ben değildim ‘çirkin ördek yavrusu’. Aslında hepimiz yaşam ırmağında suyun akışına kapılıp, farklı yönlere yüzen birer yeşil başlı ördektik belki de…”