Nehir; hastanenin yoğun bakım odasında bir sabah, sessiz bir yabancının varlığıyla uyanır. O yabancı hiç konuşamaz…
Ve bu sessizlik Nehir`i kendi içinin dar sokaklarına sürükler. Orada geçmişiyle yüzleşir, kaybolur, arar…

Ölmek üzereyken `Boşuna yaşamadım` demek için o anlatır, sessiz dostu dinler! Beyaz duvarlar arasında anlatılan bu hikâyeler;
Esat… Damla… Aviva Chava … Dicle… Deniz… Hayal ve Aydın…
Toplumun “yaftaladığı” insanlar...
LGBT`li, trans bireyler!
Ya da bu ülkede Müslüman olmadan hayata tutunmaya çalışanlar.. Sağcısı... Solcusu...Kirli siyasete alet olanlar,
Tecavüz mağduru çocuklar! Küçük gelinler... 
İNSANLIĞIMIZA GİYDİRİLMİŞ TÜM ETİKETLER!
Onların çığlığının bizimkilerle kesiştiği yerler…
Gerçek insan hikayeleri ve sessiz çığlıkları! 
YANKI BULSUN DİYE!

Bir kadının sessizliğin içinden geçerek kendini, insanları ve hayatı yeniden anlamlandırma hikâyesidir bu.
Ölümle yaşam arasındaki o ince çizgide;
Sessizliğin anlattıklarının, bir varlığın, bir kalbin;
Organ naklinin!
Neleri değiştirebileceğinin hikayesidir.

Şimdi tüm o incinmiş kalpler sana emanet…

HADİ SEN DE KALP DURMADAN ÖNCE, ANLAT!