Kader bazen insanı okşamaz;
önce ensesine sert bir tokat patlatır, sonra alaycı bir sesle
"hadi bakalım, şimdi gül de görelim" der.
İşte Meco`nun hikâyesi tam burada başlar.
Aşkın yanlış kapıda beklediği, paranın yanlış ceplerde terlediği, talihin göz kırpmak yerine
insanın suratına hoyrat bir kahkaha savurduğu yerde...
Meco, Anadolu`nun Don Kişot`udur:
Ne tam kahraman ne de tam mağdur.
Yel değirmenlerine değil;
yoksulluğa, tutkularına ve yanlış umutlarına saldırır.
Kahkaha Gibi Karanlık,
bir adamın düştüğü çukuru değil;
o çukurun dibinde bile
hayatla dalga geçebilme inatçılığını anlatır.