Adalet, yalnızca kanunla değil, vicdanla ayakta durur. Bazen en ağır hüküm, kalemin ucunda değil, insanın yüreğinde verilir.
Üsküdar Kadılığında görülen bir cinayet davası, mahallede çoktan hükmü verilmiş bir suçla başlar. Şahitler konuşur, söylentiler büyür, kalabalık bir ismin üzerine yürür. Fakat Kadı Mehmed Efendi için adalet, çoğunluğun kanaatine teslim edilemeyecek kadar ağır bir emanettir.
Hakikat ile korku, merhamet ile kanun arasında kurulan bu ince denge; yalnızca bir sanığı değil, hükmü veren Kadı`nın vicdanını da sınar. Her karar, adaletin olduğu kadar insanlığın da yükünü taşır.
Kadı-Adaletin Gölgesinde,
Osmanlı toplumunda adaletin işleyişini, bireysel çıkarlar ve toplumsal baskı arasında sıkışmış bir Kadı`nın yalnızlığını anlatan güçlü bir hikâye.
Bu hikâye, adaletin bazen gürültüde değil, suskunlukta tecelli ettiğini hatırlatıyor.