Hasan Uçar ve Aygül Uçar, uzun ve titiz bir çalışma sonucunda kimsesizlik içinde ölümü bekleyen kapıları, bu kitapla ölümsüzleştiriyorlar.

“Tam da değişimlerin hız kazandığı 21. yüzyıl başlarında, Buca Kentsel Sit Alanında dolaşırken dikkatimizi
çekmişti çivili ya da kabaralı kapılar. Bu kapılar, Levanten konutlarının demir giriş kapılarıyla son derece uyumsuzdu. Demir kapıların kıvrımları ve kapı tokmakları ile kıyaslandıklarında bahçe duvarına yaslanmış, ürkek bir yabancı gibi sokaktan gelip geçenlere bakıyorlardı. Sokağın asıl sahibi, demir kapılara tutturulmuş Dionysos figürlü kapı tokmakları da üstenci tavırla bu yabancıya...
Kapılar, dökülen çivileriyle, parçalanmış ya da üst üste bindirilmiş farklı boyuttaki yamalı sac levhalarıyla zengin bir muhitteki yardıma muhtaç ama onu kimsenin görmediği yaşlı bir adamı andırıyorlardı, kimsesizlerdi,
ölümü bekliyorlardı.”