Almanya’nın soğuk gri sokaklarından Türkiye’nin güneşli kıyılarına uzanan, notalarla örülmüş, hasretle sınanmış gerçek bir yaşamöyküsü.
Oylum ve Nahit, gurbetin ortasında birbirlerini sadece müzikle değil, aynı çocukluk yaraları ve aynı memleket özlemiyle buldular.
Ancak bu aşk, sadece iki gencin birbirine kavuşma hikâyesi değil. Bir yanda ailelerin bitmek bilmeyen çekişmeleri, öte yanda gurbette olmanın getirdiği ağır yükler; okuldan atılmalara, polis baskınlarına ve kilometrelerce süren kaçışlara gebe bir mücadele. Nahit ve Oylum, kendi “İstanbul Ekspres”lerini kurup sahnede devleşirken, aslında en çok kendi hayatlarının ritmini tutturmaya çalışıyorlar.
Aslıhan Ekli, anne ve babasının anılarından yola çıkarak; gurbeti, fedakârlığı, müzikle hayata tutunmayı ve her şeye rağmen “evim” diyebileceğimiz o yere ulaşma çabasını çarpıcı bir dille anlatıyor.
“Bunları biz de yaşadık” diyecek binlerce sesin yankısı olan bu kitap, sadece bir ailenin değil, bir kuşağın bavullara sığmayan hikâyesidir.