Medine, Hz. Muhammed’in vefatıyla birlikte sadece derin bir yasa bürünmüş, aynı zamanda çölün dört bir yanından yükselen bir isyan dalgasına uyanmıştı. Halid b. Velid, Butah topraklarına doğru at sürerken, karşısındaki düşman yalnızca vergi vermeyi reddeden bedeviler değil; geleneklerine, kabile asabiyetine ve kendi içlerinden çıkardıkları ‘yalancı peygamberlere’ sarılan bambaşka bir Arabistan’dı. Müseylime’nin Yemâme surları arkasındaki fısıltıları ile Secâh’ın Mezopotamya çöllerinden getirdiği kehanetler birleştiğinde, İslam orduları tarihin en çetin sınavıyla yüz yüze geldi. Bu, bir inanç mücadelesinin yanı sıra çölün kadim hürriyeti ile Medine’nin kurmakta olduğu yeni merkezî otoritenin kanlı ve geri dönülemez hesaplaşmasıydı…