“Marifet, sevmediğimiz insanların da insan haklarını korumaktır.”

Bu cümleyi yalnızca söylemedi; bir ömür boyu, hiç yüksek sesle konuşmadan, ona göre yaşadı. Beyoğlu’nun yokuşlarında büyüyen bir Rum kız çocuğu, ortaokulda Platon’un Sokrates’ini okuyup bir daha bırakmadı. Yirmi dört yaşında, hocaları üniversiteden atıldığında, “kişi kayıtsız şartsız ana değerdir” diye yazdı. Erzurum’a trenle gitti, Ankara’da bir felsefe bölümünü sıfırdan kurdu, dünya felsefe kongrelerinin başkanlık masasına oturdu; hakimlere, öğretmenlere, kolluk görevlilerine insan hakkının ne olduğunu sabırla anlattı. 4 Ekim 2026’da, doksanıncı doğum gününde, tabutu alkışlarla uğurlandı.

İnsanın Yanında Durmak, kaynaklara dayanan bu hayatı, bilinen her yerde kaynağıyla, bilinmeyen her yerde köşeli parantezle anlatır. Çünkü bazı insanlar hakkında en doğru söz, onların yanında durmaktır.