Bebeklik ve yaşlılık gibi iki güçsüzlük arasına hapsedilmiş güç şeklinde zıtlıklar havuzu olarak tanımlanmaya çalışılan insanı Kierkegaard; “sonsuzluğun ve sonlunun, zamansal ve ebedinin, özgürlük ve zorunluluğun bir sentezi” şeklinde ifade ederken Mevlana; “ölümlü ile ölümsüzü, iyi ve kötüyü, ilahi ve beşeriyi benliğinde birleştiren bir toplayıcı ortam” şeklinde belirtmektedir. İnsandaki zıtlıklar Yunus Emre’de Tanrısal öz ve maddesel yön olan beden olarak belirlenirken bu ikisi arasındaki uzlaşmazlıktan söz etmektedir. Zıtlıkların insanı karmaşık bir bütünlüğe büründürdüğünü belirten From’a göre insan bir yönüyle Tanrı diğer yönüyle hayvan, bir yönüyle sonsuz ve ölümsüz, diğer yönüyle sonlu ve ölümlüdür.

Yukarıdaki yazılarda da belirtildiği üzere kitap İNSAN hakkındadır. Kitapta karmaşık bir varlık olan insan anlatılmaya çalışıldı. İnsan ne kadar anlaşılabilirse üzerine kurgulayacağımız sistemler de amacına ulaşılabilir. Özellikle eğitimi sistemleştireceksek insanı merkeze almak zorundayız. Umarım kitap insanı anlamaya ve eğitimini sorgulatmaya hizmet edebilir.