Lev Nikolayeviç Tolstoy, yaşamının ilerleyen dönemlerinde, manevi bir arayışa yönelmiş, sade yaşamı ve ahlaki değerlere dayalı bir dünya görüşünü benimsemiştir. Bu döneminde kaleme aldığı “İnsan Ne İle Yaşar?”, yazarın ruhsal dönüşümünün ve insan doğasına dair derin gözlemlerinin bir yansımasıdır.
Yoksul bir kunduracı olan Simon’un evine sığınan gizemli bir yabancıyla başlayan bu kısa öykü, insanın neyle yaşadığını sorgulayan evrensel bir anlatıya dönüşür. Tolstoy, sevgi, merhamet ve dayanışma gibi insani değerleri ön plana çıkararak, insanın yalnızca kendi çabasıyla değil, başkalarına duyduğu şefkatle var olabileceğini gösterir. “İnsan Ne İle Yaşar?”, sade dili ve derin mesajlarıyla zamana meydan okuyan bir klasiktir.