İmroz…
Rüzgârın aynı dili konuştuğu, taş evlerin gölgesinde Türklerle Rumların yan yana yaşadığı bir ada.
Ama tarihin sessizliği uzun sürmez.
İmroz Rumları, kardeşliğin yerini kuşkuya, gündelik hayatın yerini korkuya bıraktığı bir dönemde; inanç, kimlik ve iktidar arasında sıkışan insanların hikâyesini sahneye taşır. Bir piskoposun vicdanı, bir öğretmenin umudu, bir delinin kehaneti ve görünmeyen güçlerin gölgesinde kalan sırlar… Ada, yavaş yavaş kendi içinden parçalanırken, herkes tarafını seçmeye zorlanır.
Bu oyunda tarihsel bir kırılma anı, yalnızca politik bir mesele olarak değil; insanın içindeki yarılma üzerinden anlatılır. Rumca yasaklanırken, sessizlik konuşur; sınırlar çizilirken, hafıza direnmeye devam eder.
İmroz Rumları, geçmişle yüzleşmenin acısını ve birlikte yaşamanın bedelini hatırlatan; seyirciyi ve okuru vicdanıyla baş başa bırakan güçlü bir tiyatro metni.
“Öteki olmak bir kimlik değil, başkalarının biçtiği bir yazgıdır.”